|
Zgromadzenie Kobiet Lewicy Europejskiej |
|
02 grudnia 2007 |
 Zgromadzenie Kobiet Lewicy Europejskiej
Delegacja polska wzięła czynny udział w obradach Zgromadzenia Kobiet poprzedzających 2-dniowy Zjazd Lewicy Europejskiej. We wstepnej części plenarnej zabrała głos m.in. prof. Maria Szyszkowska prezentując stanowisko w sprawie pilnego wycofania naszych wojsk z Iraku i Afganistanu.
W części roboczej zgromadzenia odbyły się 3 równoległe panele dyskusyjne.
1. Praca kobiet ze szczególnym uwzględnieniem migracji kobiet i ich wyzyskiem oraz prekariatem – stałą niepewnością zatrudnienia uniemożliwiającą zaplanowanie pracy zawodowej i życia osobistego. W tej części Monika Karbowska podzieliła się swoimi osobistymi doświadczeniami z pracy w sektorze turystyki w Grecji, podczas której miała okazję obserwować niewolniczą pracę kobiet i dziewcząt z Europy wschodniej oraz ich ciągłe narażenie na przemoc także seksualną. Podobne doświadczenia nieraz wstrząsające przedstawiła delegatka z Hiszpanii Maite Mola, która opowiedziała o skrajnym wyzysku kobiet zatrudnianych na dniówki przy zbiorach owoców. Z kolei delegatka Danii opowiedziała o przerzucaniu na państwo czyli wszystkich podatników konsekwencji „elastycznego” zatrudniania pracowników, którzy po zwolnieniu przez pracodawcę przechodzą na przeszkolenia organizowane przez państwo przed kolejnym ”elastycznym„ zatrudnieniem u kolejnego pracodawcy. Wnioskiem z obrad był postulat konieczności zorganizowania przez partię i z jej funduszy związków zawodowych dla pracowników migracyjnych.
2. Przemoc wobec kobiet – w tym panelu Teresa Jakubowska przedstawiła sytuację prawną i społeczną kobiet doświadczających przemocy w Polsce. Stosunkowo od niedawna bo od 2005 roku obowiązuje w Polsce ustawa o zapobieganiu przemocy w rodzinie, która po jej „obróbce” przez „męski” parlament stała się zupełnym bublem prawnym niedziałającym w praktyce. W dalszym ciągu mężczyźni – oprawcy zostają w domu, podczas gdy bite kobiety z dziećmi stają się bezdomne - przenoszone do ośrodków prowadzonych głownie przez Kościół za pieniądze z budżetu państwa. Także wymiar sprawiedliwości wykazuje silne tendencje dyskryminacyjne w stosunku do kobiet. T. Jakubowska mocno podkreśliła rolę kościoła katolickiego w utrzymywaniu patriarchalnego modelu rodziny, który wyklucza równe traktowanie kobiety i mężczyzny.
3. Prawa kobiet - w tej części Polskę reprezentowały Nina Sankari i Joanna Gajda.
Celem debaty była ocena stanu praw kobiet w ustawodawstwie oraz ich faktycznej realizacji w krajach reprezentowanych na Zgromadzeniu Kobiet, jak również uzgodnienie działań na rzecz dalszej walki o zharmonizowania praw kobiet w Europie na najbardziej zaawansowanym poziomie. Nina Sankari zwróciła uwagę na regres praw kobiet, który dokonał się w Polsce po 1989 r. w związku z presją wywieraną przez kościół katolicki. Przykładem jest bardzo restrykcyjna ustawa antyaborcyjna, przy czym w praktyce łamane jest nawet przewidziane ustawą prawo do aborcji w sytuacji zagrożenia życia lub zdrowia matki (przykład Alicji Tysiąc). Nina Sankari podkreśliła wagę rozdziału kościołów od państwa i laickości jako fundamentu praw kobiet. Stanowisko to zostało poparte przez inne przedstawicielki z krajów Europy Wschodniej, przy czym Miroslava Mouckova z Republiki Czeskiej wskazała na regres praw kobiet w Czechach w związku ze zmianami ustrojowymi. Poza prawem do zdrowia reprodukcyjnego poruszane były ( zwłaszcza przez przedstawicielki Europy Zachodniej)problemy związane z walką o prawa do samookreślenia kobiet, w tym w kwestiach orientacji seksualnej, tożsamości kulturowej i religijnej. Ostrą dyskusję wywołał problem "chust", w której starły się poglądy konsekwentnego laicyzmu z komunotaryzmem (zamykanie się w kręgu etnicznym) prezentowanym przez niektóre przedstawicielki z Włoch. W podsumowaniu podkreślono konieczność propagowania świeckiego modelu państwa jako podstawy dla praw kobiet i potępiono fundamentalizm religijny. Padła propozycja zorganizowania międzynarodowej konferencji poświęconej laickości.
W końcowej części plenarnej moderowanej przez Monikę Karbowską zabrała głos Alicja Tysiąc jako gość specjalny zgromadzenia. Opowiedziała historię swojej 8-letniej walki z polskimi władzami o uznanie jej racji co do łamania praw kobiet w Polsce uwieńczonej zwycięstwem w Trybunale Praw Człowieka w Strasburgu i podziękowała organizacjom feministycznym polskim i francuskim, które jej pomagały. Dodała, że jest w dalszym ciągu przedmiotem nagonki prasy i organizacji katolickich, które robią wszystko, żeby ją pozbawić jak największej części odszkodowania.
Następnie przedstawiono krótkie sprawozdania z trzech paneli roboczych , oraz ustalono, że przesłane uczestniczkom długo przed zjazdem teksty końcowe zgromadzenia nie będą zmieniane mimo zgłoszonych w odpowiednim czasie m.in. przez Teresę Jakubowską sugestii uzupełnienia tekstu powtórzonych w czasie sesji plenarnej. Główną tezą uzupełnienia miało być żądanie od struktur Unii Europejskiej zaprzestania finansowania kościołów z pieniędzy wszystkich podatników UE , ponieważ kościoły fundamentalistyczne hamują rozwój UE i walkę z dyskryminacja kobiet nie tylko w państwach wyznaniowych jak Polska, ale w całej Unii.
Niestety nasze uwagi co do laickości państwa jako koniecznego warunku emancypacji kobiet nie znalazły wystarczającego z naszego punktu widzenia oddźwięku w tekstach końcowych zgromadzenia.
TERESA JAKUBOWSKA
|
